بن ربيعة بن يربوع بن وائلة بن رهمان بن نصر بن معاوية بن بكر بن هوازن النّضرى ، قصّهء فرار او را در جنگ حنين و داستان او را در اين كتاب مبارك بازنموديم ، و يكى از مؤلّفهء قلوب است ، رسول خدا او را از غنايمى كه در جعرانه فراهم كرده بودند بهرهء تمام دادند ، آنگاه كه مسلمانى گرفت ، رسول خداى او را به ثقيف مراجعت داد و در اسلام خود بپائيد . اين شعر از اوست كه هنگام كه مسلمانى گرفت انشاد كرد : ما ان رأيت و لا سمعت بواحد * فى النّاس كلّهم شبيه محمّد عامر بن سنان بن الاكوع و ديگر از شعراى رسول خداى ، عامر بن سنان الاكوع است و او در غزوهء خيبر هنگام مقاتلت با مرحب به زخم شمشير خود شهيد شد - چنان كه داستان او به شرح نگاشته آمد - و رجزى كه در آن غزوه قرائت مىكرد اگر چه بعضى آن ارجوزه « 1 » را به عبد اللّه [ بن ] رواحه نسبت كرده‌اند هم نگاشتيم ديگر به تكرار نخواهيم پرداخت . انجشه و ديگر از شعراى رسول خداى ، انجشه ، هو العبد الاسود مولى للنّبى صلّى اللّه عليه و آله . [ براء بن مالك ] و ديگر براء بن مالك ، همانا براء بن مالك از براى شتران مردان حدى مىكرد و نيك مىراند و انجشه شتران زنان را به حدى انگيزش مىداد و صوتى نيكو داشت . وقتى شتران زنان به بانگ انجشه نيك به حركت آمدند رسول خدا فرمود : يا أنجشة رويدك بالقوارير . يعنى : با زنان مدارا كن چه زنان ضعيف‌اند و از سرعت شتران زحمت فراوان بينند و نيز گفته‌اند : أو يقع فى قلوبهنّ حداؤه فأمره بالكفّ عن ذلك . و

--> ( 1 ) . ارجوزه : قصيده مانندى است از براى رجز ، و جمع آن اراجيز است .